Temuriylar davrida tuproqdan va o‘g‘itlardan foydalanish

Ushbu maqolada Amir Temur va Temuriylar davrida Movarounnahr hamda unga tutash hududlarda qishloq xo‘jaligining rivojlanishi, yer va suv resurslaridan foydalanish, sug‘orish tizimlarining qishloq xo‘jaligi ishlab chiqarishidagi o‘rni, tuproq unumdorligini saqlashga qaratilgan amaliy tajribalar hamda yerlarning iqtisodiy qiymatini belgilash masalalari tahlil qilingan. Tarixiy manbalar, jumladan, «Temur tuzuklari», Sharafiddin Ali Yazdiyning «Zafarnoma»si, Hofizi Abruning tarixiy-geografik asarlari, Rui Gonsales de Klavixoning Samarqand haqidagi kuzatuvlari hamda zamonaviy ilmiy tadqiqotlar asosida Temuriylar davridagi agrar munosabatlarning ayrim jihatlari yoritilgan. Tadqiqotda sug‘orish tizimlari, yangi yerlarni o‘zlashtirish, bog‘dorchilik, donchilik, paxtachilik va boshqa ekinlarni yetishtirishning hududiy xususiyatlari ko‘rib chiqilgan. Shuningdek, o‘sha davrda zamonaviy agrokimyoviy tushunchalar shakllanmagan bo‘lsa-da, tuproq unumdorligi, suv bilan ta’minlanganlik va yerning hosildorlik salohiyatiga asoslangan amaliy dehqonchilik tajribasi mavjud bo‘lgani ko‘rsatib berilgan. Temuriylar davrining yer va suv resurslarini boshqarish tajribasini bugungi tuproqni muhofaza qilish, suv resurslaridan oqilona foydalanish va barqaror qishloq xo‘jaligi tamoyillari nuqtayi nazaridan baholash imkoniyatlari asoslab berilgan.